جلنجبين : معرب گلنكبين فارسى است يعنى برگ گل با عسل هموزن سرشته و معمول از گل و شكر هموزن را به فارسى گلقند و كمتر را كه گل كمتر و شكر زياده باشد گل‌شكرى نامند جلوز : بقول صاحب منهاج و جامع و غيرهما فندق است حكيم على گفته كه اين سهو است بلك آن حب الصنوبر كبار است و بعضى بر بادام كوهى استعمال كنند كه بشيرازى آن را نچرك گويند جل : معرب گل فارسى است و مراد از ان ورد احمر است چلپاسه : وزغه است جلبان : حلو است جلجان : بسريانى سمسم و كزبره 230 را نيز شامل است جلجلان الحبش : خشخاش سياه است جلجلان مصرى : اسم بشنين 231 است چلغوزه : حب الصنوبر است و بعضى جلوز و بعضى غير آن دانسته‌اند جل كهنبى : سطراطيوس است جل مانس : قوفى است جل بيل : كبيكج است چليره : اشنه است جليبى : زلابيه است حرف الجيم مع الميم جماز : كه آن را قلب النخل و لب النخل 232 نيز نامند و گويند كه به عربى كرو نيز نامند به فارسى پزخرما و دل‌خرما و مغز درخت خرما و بهندى كهجور كاگابها جمد : به فارسى يخ و كاشه و بتركى بوز گويند و بهندى پالا